Huishoudelijke hulp wil vertrouwen en kwaliteit bieden aan de client, maar krijgt een steeds lager bedrag als het aan de gemeenten ligt...

1) HUISHOUDELIJKE HULP
In de nieuwe voorstellen mbt de Huishoudelijke Ondersteuning van wethouder Kamsteeg aan de Drechtraad gaat het niet meer om een vast aantal uren dat wordt ingekocht, maar er wordt betaald op basis van resultaten: De gemeente gaat de huishoudelijke ondersteuning bestuurlijk aanbesteden en wil met de zorgaanbieders afspreken dat er geen vast aantal uren meer wordt ingekocht, maar betaald wordt op basis van resultaten. Voor de eenvoudige HO 179,72 euro  per 4 weken en voor de HO+ 311,16 euro per 4 weken.

Inmiddels is het wettelijk geregeld dat gemeenten (gemeenteraden) tarieven moeten gaan vaststellen op basis van de reëele kostprijzen + de tarieven moeten passen bij de arbeidsvoorwaarden die horen bij de vereiste vaardigheden om HO te kunnen leveren.

Voor de FNV is vooral dat laatste belangrijk om de kwaliteit van de HO te kunnen garanderen en te zorgen voor goede arbeidsvoorwaarden voor de huishoudelijke medewerkers die dit werk moeten doen. Goed werk vereist goed loon!!! De FNV (Abvakabo FNV) vindt dat de CAO voor de thuiszorg nageleefd moet worden, maar dan wel volgens functieschaal 15 (de laagste is schaal 10)!!!  Op basis van deze functieschaal, komen we op het adviestarief van 24,50 voor de eenvoudige HO. En dat zie je nergens terug in de stukken van de gemeente. Vermoedelijk vindt de gemeente dat de zorgaanbieders dit zelf maar met hun personeel moeten regelen. De FNV vindt dat ook gemeenten hierin een verantwoordelijkheid in hebben en ook met zorgaanbieders kunnen afspreken dat personeel wordt betaald minimaal volgens schaal 15 voor de eenvoudige HO. Ook de wet vereist dit: want de tarieven moeten passen bij de arbeidsvoorwaarden die horen bij de vereiste vaardigheden.

De gemeente wil 179,72 per 4 weken betalen aan de zorgaanbieders voor de HO. Uitgaande van het adviestarief van 24,50, is het dus de vraag of medewerkers voldoende worden beloond voor hun werk. Er zijn al voorbeelden bekend in Nederland dat zorgaanbieders noodgedwongen zijn om de salarissen van hun personeel te verlagen van schaal 15 naar 10.

2) DE POSITIE VAN DE CLIENT
De nieuwe systematiek wordt gepresenteerd als het ei van Columbus: het totale budget hoeft niet te stijgen, de cliënten krijgen wat er nodig is en de leveranciers krijgen een kostendekkend tarief waarmee zij personeel conform CAO kunnen betalen. Ra ra - hoe is dit mogelijk? De leveranciers hoeven de cliënt niet de uren te leveren - als zij maar het resultaat behalen, nl. een schoon huis. Dit betekent feitelijk dat de cliënt minder uren hulp krijgt. Als de tijd efficiënter wordt besteed dan moet in 2 uur kunnen waar eerder drie uur voor beschikbaar was. Het komt in de praktijk vrijwel op hetzelfde neer als de bezuiniging. In 2 uur in plaats van 3 uur per week, maar dan geraffineerder. Het is dan niet langer de gemeente die bezuinigt, maar de zorgorganisatie die niet efficiënt genoeg werkt. Het gaat gewoon om de effectieve tijd per cliënt. Contacttijd: voor een praatje en het drinken van een kop koffie, is geen ruimte meer, en wordt eigenlijk gelijk gesteld met verspilde tijd. De signaleringspunctie vervalt dus totaal.

De SDD indiceert eenvoudige ondersteuning (HO) of ondersteuning bij de organisatie van het huishouden (HO+). In een gesprek met de client wordt dit vastgesteld. Onduidelijk blijft wat de criteria zijn voor schoon. Gezegd wordt: de een wil een veel schoner huis dan een ander. Toch moet er een algemene opvatting vastliggen wat een schoon huis inhoudt, los van een persoonlijke opvatting.

Algemene criteria vervallen, die moeten er wel komen. Clienten die 'autoriteit gevoelig' zijn zullen sneller met alles genoegen nemen dan mensen die gewend zijn duidelijk te maken wat ze willen. Daarom zijn duidelijk criteria noodzakelijk en eerlijk. Mensen moeten ook aan de voorkant weten waar zij aan toe zijn.